Δε βγάζω άκρη

11 Ιουνίου 2009 στο 1:46 μμ | Αναρτήθηκε στις παραμιλητά | 2 Σχόλια

Είμαστε φίλες από το 1821 π.χ. Της την δίνει και πάει αρραβωνιάζεται και φεύγει. όποτε έρχεται βρισκόμαστε και μπεκρουλιάζουμε. Μέχρι που γνωρίζω τον πρώην άντρα της αδερφής του δικού της. Και τα φτιάχνουμε.Ο δικός της πρέπει να στράβωσε. Από τότε (Σεπτέμβρης) ως τώρα, όσες φορές ερχόταν το μάθαινα από άλλους. Την πήρα 1-2 φορές τηλ στην αρχή και έλεγε όλα καλά. Μετά όμως σε γιορτές κτλ, έστελνα μήνυμα και  έπαιρνα αναπάντητες!(όχι δεν παίζει να μην είχε κάρτα, συνδεση εχει) Είχα πλέον σιγουρευτεί ότι με είχε ξεκόψει για αν μην έχει πρόβλημα με το πεθερόσογο, που είναι κωλάνθρωποι γενικότερα.Ημουν πολυ τσατισμενη.

Συναντηθήκαμε 9 μηνες μετα στις εκλογες. Είπαμε ένα γεια και ενα τα λέμε.Χαλάστηκα πάρα πολύ που την ειδα και φερθηκε ετσι ψυχρά.Χτες την πέτυχα στο δρόμο, βιαζόμουν κιόλας, δεν είχα και όρεξη για άλλα… χαιρετησα από μακρυα χωρις να κοψω ταχυτητα. Χαλάστηκα πάλι.

Πριν λίγο με πήρε τηλ να παμε για καφε… Δεν το περιμενα. Αλλα δεν ξερω κιολας… Να χαρω? Σε λίγο δίνω μάθημα και μου τη δίνει που σκέφτομαι τέτοιες ιστορίες που με στεναχωρούν και μου ανεβαζουν την πίεση.

Αν τελικα βρεθουμε αυριο θα την ρωτησω κατευθειαν. Εγω παντα ημουν ειλικρινης, σειρα της

Advertisements

2 Σχόλια »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. [ακολουθεί σεντόνι σχόλιο. σοζ αλλά χτύπησες χορδή]

    εγώ είχα μια κολλητή (μια και μοναδική) από 6 μηνών (σήριουσλη, οι μανάδες φίλες από συμμαθήτριες, κάναν παιδιά τον ίδιο χρόνο και μόλις ψωμώσαμε λίγο μας έβαλαν στην ίδια κούνια να παίξουμε μπουρμπουλήθρες ορ σάμφινγκ and the rest was history). στα 22 αρρεβωνιάστηκε έναν ανεκδιήγητο τύπο που με αντιπάθησε σφόδρα και τα αισθήματα ήτο φυσικά αμοιβαία. αποτέλεσμα να απομακρυνθούμε, αν και αρχικά εγώ εθελοτυφλούσα και το απέδιδα στο οτι σπούδαζα σε άλλη πόλη. το τελευταίο χτύπημα (το οριστικό χτύπημα) έπεσα όταν έμαθα περί του γάμου της… από τη θεία μου που θα πήγαινε να τη χτενίσει!! (φυσικά τσάμπα «for old times sake», μας ξέκοψαν μεν -γιατί το γαμβρόσογο δεν μας γούσταρε ως σόι τελικά- αλλά το τσάμπα τσάμπα). Είπα λοιπόν στην κολλητή «ρε συ γιατί δε με πήρες ΕΣΥ να μου πεις για το γάμο;» και μου απάντησε «ε, δε θα το μάθαινες;»

    πήγα στο γάμο και δεν την ξαναείδα έκτοτε. οι μανάδες μας ξέκοψαν επίσης διότι η άλλη την είδε λουκούμι με την πλούσια συμπεθέρα και την αυλή της και έκλασε όλους όσους ήξερε προ Γ.Κ. (γάμου κόρης). το point μου όμως είναι πως ακόμα και τώρα, μετά από Χ χρόνια, μου έδινε μια ευκαιρία να τα πούμε ξανά, απο κοντά, θα την έπαιρνα και θα προσπαθούσα. αξίζει, δεν αξίζει, δεν ξέρω, αλλά όταν είσαι κολλητός με κάποιονε απ’ την πλειστόκαινο, you go the extra mile even when it seems fairly pointless. αυτό που θέλω να πω λοιπόνε είναι πως στην περίπτωσή σου δεν έχει περάσει τόσος καιρός. μπορεί κάτι ν’ αλλάζει.

    do tell what happened αν όντως βρεθήκατε.

    • Wow! Αυτό ήταν ΣΧΟΛΙΟ!
      Η αληθεια ειναι οτι δε βρεθηκαμε τελικα. Αν και ειχε πει οτι θα με επαιρνε αυτη τηλ την επομενη μερα, δε με πήρε. Ειχα σκοπο να την παρω εγω αν δεν έπαιρνε, αλλά ήμουν πτώμα από το διήμερο Γιάννενα-γράψιμο και ξεράθηκα στον ύπνο… Φαντάζομαι όμως ότι αφού έκανε την κίνηση, μπορεί να με ξαναπάρει όταν θα ξαναέρθει. Όταν τελικά βρεθούμε θα σου πω 🙂
      ( Μα κι εγώ δε βρίσκω έναν νορμάλ γκόμενο, όλο μπατζανάκια και συμπέθερους και μαλακίες…… 😛 )


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: