Ένα κενο

6 Ιουνίου 2008 στο 10:49 πμ | Αναρτήθηκε στις drunk | 2 Σχόλια

Σήμερα ξύπνησα φορώντας τα ρούχα μου και γι’ αυτό κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Με μια ματιά γύρω μου σιγουρεύτικα…

Το τελευταίο που θυμάμαι ήταν ότι ήμουν στο «περίπου» και γέμιζα συνέχεια το ποτήρι και έπινα το τσίπουρο σαν σφηνάκι ursus. Όποτε ξυπνάω σε αυτήν την κατάσταση και δεν μπορώ να ρωτήσω άμεσα κάποιον που να ξέρει τι έγινε, ψάχνω για στοιχεία.

Αρχίζω με αυτά που δε θέλουν ιδιαίτερο ψάξιμο:

  • Το στομάχι μου είναι σε σχετικά καλή κατάσταση και τα μαλλιά μου μαζεμένα, άρα ξέρασα.
  • Δεξί χέρι και πόδι πονάνε- βρήκα και μελανιές,γρατσουνιές- άρα κάπου έφαγα τα μούτρα μου.
  • Τα μαλλιά μου είναι πιασμένα και με λαστιχάκι και με κλαμεράκι, στο ίδιο σημείο, άρα δεν τα έπιασα εγώ.

Η έρευνα στο σπίτι (ποτήρι νερό με καλαμάκι, τασάκι με στάχτη, κλειδιά πίσω από την πόρτα) δείχνει ότι με έφερε σπίτι μια κοπέλα. Άρα θα μάθω τι έγινε. Περιμένω να ξυπνήσει.

(πληκτρολογώντας ανακάλυψα και άλλο πονεμένο σημείο, τον δεξί καρπό, με δυσκολία και πόνο γράφω)

Τα άλλα στάνταρ που ψάχνω είναι:

  • Τα κλειδιά μου. Αν και εδώ που μένω μόνη μου είναι περιτή διαδικασία. Αφού είμαι ΜΕΣΑ στο σπίτι, λογικά θα έχω τα κλειδιά μου.
  • Το πορτοφόλι μου. Θέλω να δω αν πλήρωσα για το χάλι μου. Δυστυχώς σήμερα βρήκα όλα μου τα λεφτά. Υποψιάζομαι ότι μπορεί να κέρασε το παιδί που κέρασε και τον καφέ πριν τα τσίπουρα. Αλλιώς, σε κάποιον χρωστάω.
  • Το κινητό μου. Μηνύματα και κλήσεις. Όλο και κάποια μαλακία θα έχω κάνει. Όχι του τύπου μέθυσα-και-παίρνω-το-πρώην. Συνήθως στέλω sms σε φίλους μου. Σουρωμένα και άσχετα sms. Αλλά καμιά φορά, από αυτά τα sms καταλαβαίνω πού ήμουν, πώς γύρισα σπίτι, τι ώρα… Δε θα ξεχάσω ένα βράδυ που είχα μεθύσει με ούζα. Βρίσκω μηνύματα: εισερχόμενο από την αδερφή μου: -Πού είσαι για να έρθω? Απάντηση: -Πάω με Γιάννη. -Πού πας με τον Γιάννη??? -Σπίτι!

Σήμερα πάντως το κινητό δεν λέει και πολλά. Μια εξερχόμενη στο παιδί που ήμασταν μαζί χτες και μια εισερχόμενη από απόκρυψη αρκετά αργότερα. Μαλακία γιατί εδώ και 2 μέρες κάποιος κερατάς με παίρνει απο απόκρυψη και δε μιλάει και μια φορά που μίλησε μου είπε «δε με ξέρεις, τυχαια πήρα το νούμερο,πώς σε λένε» και του το έκλεισα. Οπότε αν μιλήσαμε χτες παίζει να του είπα και την ιστορία της ζωής μου.

Ρε γαμώτο, είναι ζόρικη περίοδος- εξεταστική, διάβασμα, εργασίες- και δεν βγαίνω. Μια φορά την εβδομάδα, και αν. Και που βγαίνω δεν πίνω πολύ και έχω ξεσυνηθίσει. Όχι ότι δεν ήπια αρκετά χτες. Τσίπουρο ήταν, θα το ένιωθα έτσι κι αλλιώς. Αλλά νομίζω ότι έχουν μειωθεί οι αντοχές μου. Fuck.

Αυτά. Θα περιμένω να ξυπνήσει η κοπέλα να μου λύσει τις απορίες

Advertisements

2 Σχόλια »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. το χρώμα του σπερματος ειναι εκρού !

  2. Αν και το σχόλιο σου είναι σε λάθος ποστ, εγώ, η φίλη μου και γενικά όόόλη η επιστημονική κοινότητα σε ευχαριστεί για τη σαφή και ειληκρινή απάντηση σου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: