Κουσούρια και πουτάνες

31 Μαρτίου 2008 στο 6:37 πμ | Αναρτήθηκε στις νεύρα | 3 Σχόλια

Τώρα τους ήρθε τους τραγοπαπάδες να κάνουνε τζάμπα τους γάμους. Αμα μετανιώσεις που έκανες πολιτικό γάμο, σου κάνουν τη χάρη να σε παντρέψουν τζάμπα! Τους πειράζουν οι προγαμιέες σχέσεις. Μας λένε πουτάνες!

Δεν κοιτάνε τα χάλια τους. Ολόκληρη η εκκλησία.

Δεν μετράνε πόσοι από τους εκπροσώπους της έχουν το ¨κουσούρι»? Πόσοι παπάδες/ μητροπολίτες και δεν ξέρω ποιοί άλλοι που έχουν τα εκκλησιαστικά αξιώματα, τον παίρνουν?

Εγώ κατανοώ την ανάγκη του κάθε ανθρώπου για αγάπη/στοργή/φροντίδα. Όπου νιώθει καλά ο καθένας. Νιώθεις καλύτερα με άντρες? Νιώθεις καλύτερα με γυναίκες? Δε με νοιάζει το φυλο σου. Κάνε ότι χρειάζεται για να είσαι ευτυχισμένος.

Αν ΑΥΤΟΙ οι ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ σε καταδικάζουν, μάλλον θα δώσουν λόγο στο ΘΕΟ τους! Για αυτά που οι ίδιοι δεν τηρούν.

Μην πέφτεις στην παγίδα τους. Μην τους αφήνεις να σε φορτώσουν με ενοχές. ΑΥΤΟΙ οι άγιοι (όπως αποκαλούνται μεταξύ τους) είναι πιο αμαρτωλοί από σένα. Αυτοί είναι χειρότερα λαμόγια από σένα.

Έχουν χάσει το νόημα και σίγουρα έχουν χάσει και υποστηρικτές.

Εγώ έχω φύγει από την παράταξή τους εδώ και χρόνια. Για τους δικούς μου λόγους. Αλλά ακόμα και αν πίστευα ακόμα σε αυτούς, θα ξενέρωνα αν με έλεγαν ΠΟΥΤΑΝΑ, επειδή έχω προγαμιέες σχέσεις και επειδή δε γουστάρω να καταστρέψω τη ζωή μου κάνοντας ένα γάμο για να χαρώ τον ΕΡΩΤΑ. Γιατί εγώ πιστεύω ότι ήρθα σ’ αυτή τη ζωή για να περάσω καλά, για να τη χαρώ. Όχι για να μου κάνουν κουμάντο οι παπάδες. Αυτοί που ξέρουν μόνο να τρώνε-λεφτά ή ωμό κρέας.

Αν συνέχισω θα πω πολλά και έχω αποφασίσει να μη συζητάω τέτοια θέματα…

ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να ορίζει τον τρόπο ζωής μας

Advertisements

Τι τα ήθελα τα πειράματα?

30 Μαρτίου 2008 στο 4:35 πμ | Αναρτήθηκε στις εγώ | Σχολιάστε

Μπήκα να δω κι εγώ τι είναι αυτό. Και τι κατάλαβα? Σοκαρίστηκα και ψυχοπλακώθηκα από τα αποτελέσματα!

Υποτίθεται σου λέει με ποιον μοιάζεις

Από αύριο θα κυκλοφορώ με μάσκα.

……

Έβαλα 3 φωτογραφίες. Στην πρώτη είμαι πολύ καλή 😛 , στη δεύτερη επίσης καλή και στην τρίτη χάλια.

Και να τα αποτελέσματα:

1:

face2.jpg

2:

face1.jpg

3:

face3.jpg

Έμαθα και ποιός είναι αυτός ο άθλιος ο Chester Bennington

Ποιός θα με πάρει έτσι όπως είμαι????????? 😦

ΥΓ. Νομίζω(ελπίζω!) ότι φταίνε τα γυαλιά…

Πάντα επίκαιρο

27 Μαρτίου 2008 στο 8:31 μμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | Σχολιάστε

shit.jpg

Η καλή μέρα απ’ το πρωί φαίνεται!

27 Μαρτίου 2008 στο 1:28 μμ | Αναρτήθηκε στις μαλακίες | 9 Σχόλια

Πάντα είχα την απορία…

Άμα σου έρθει να βαρέσεις μαλακία εν κινήση τι κάνεις?

ΤΩΡΑ ΞΕΡΩ!

Περίμενα πριν καμιά ώρα στη στάση κοντά στο σπίτι μου. Δεν είναι καμιά κεντρική με πολύ κόσμο.

Εκείνη την ώρα μόνο εγώ περίμενα αστικό.

Λίγο πιο πέρα το παιδίτου διπλανού super market ξεφόρτωνε κάποια πράγματα από το ΔΙΠΛΟΠΑΡΚΑΡΙΣΜΕΝΟ του αυτοκίνητο.

Και τότε έρχεται ένα άλλο αυτοκίνητο και διπλοπαρκάρει μπροστά μου.

Στην αρχή νόμιζα ότι περίμενε να φύγει το super market boy για να διπλοπαρκάρει πιο μπροστά.

Δε βγήκε από το αμάξι, περίμενε μέσα. Παραξενεύτηκα αλλά δεν ασχολήθηκα.

Χάζευα γύρω μου περιμένοντας το αστικό.

Ώσπου κάποια στιγμή…..γυρνάω… και κοιτάω προς το σταματημένο αμάξι… και ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ τα αθώα, παιδικά μου μάτια!

Ο τύπος την είχε βγάλει έξω και την έπαιζε!

Ντοϊν!

Αηδία μεν, αλλά γαμήθηκα να γελάω μόνη μου ωσάν το μαλάκα. Εδώ αυτός την έπαιζε και δε ντρεπόταν, θα ντραπώ εγώ που χαζογελούσα μόνη μου?

Αυτά είναι!

Μπουρδελοκατάσταση

26 Μαρτίου 2008 στο 11:01 μμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | Σχολιάστε

Ευτυχώς! 

Βαρέθηκα τα βρώμικα φουστάνια της Αθήνας
Βαρέθηκα να πέφτω στα πόδια της βιτρίνας, ναι
Το δράμα σ’ επανάληψη να βλέπω με συμπόνια
Να σ’ έχω στο κρεβάτι μου κι εσένα με κουπόνια, ναι

Βαρέθηκα τα όνειρα στη χώρα των θαυμάτων
Τα σκεύη που αδειάζουνε σωρούς απορριμμάτων, ναι
Το σύννεφο που σ’ έπνιξε και θες να το διαλύσεις
Το στόμα που δεν άνοιξες ποτέ σου να μιλήσεις, ναι

Ευτυχώς που η πατρίς δικαιώνεται
Σε ταβέρνες, πλατείες κι αλάνες
Ευτυχώς που δε χάθηκε ο έρωτας
Ευτυχώς που υπάρχουν πουτάνες

Βαρέθηκα να βλέπω το ληστή με το πριόνι
το γύρο του θριάμβου του να κάνει στο σαλόνι, ναι
Να τρέμω κι απ’ το φόβο μου να τα ‘χω κατεβάσει
να είμαι εκεί που μ’ άφησα αλλά να μ’ έχω χάσει, ναι

Βαρέθηκα τον πάνσοφο τον υπολογιστή σου
Το χρέος που μου άφησε ο πρώην εραστής σου, ναι
Βαρέθηκα τους πάνω, βαρέθηκα τους κάτω
Το τρύπιο μου φιλότιμο που έφτασε στον πάτο, ναι

Ευτυχώς που η πατρίς δικαιώνεται
Σε ταβέρνες, πλατείες κι αλάνες
Ευτυχώς που δε χάθηκε ο έρωτας
Ευτυχώς που υπάρχουν πουτάνες

Δε βρήκα στο youtube το «περιττό να σου πω»

26 Μαρτίου 2008 στο 3:25 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | Σχολιάστε

πις οφ κεικ

25 Μαρτίου 2008 στο 2:57 πμ | Αναρτήθηκε στις dreams | Σχολιάστε

 choc_cake.jpg

Είδα χτες στον ύπνο μου ότι έφτιαχνα μια τούρτα (αυτό που λέμε «όνειρα γλυκά»). Ίσως είναι επειδή πέτυχα ένα παιδικό videoclip στο alter με κάτι παιδια και πολλές τούρτες. Ίσως να μου’ πεσε βαριά η κρέπα.

Τι λέει όμως ο ονειροκρίτης? Για τούρτα συγκεκριμένα τίποτα αλλά για γλυκό γενικά…

«Για μια νέα γυναίκα που θα ονειρευτεί ότι ψήνει γλυκά, σημαίνει ότι θα αποτύχει στην επιδίωξη της να ξεγελάσει τους άλλους.»

ΓΑΜΩΤΟ! Για άλλη μια φορά τα σατανικά μου σχέδια θα αποτύχουν 😦

Το μυαλό μου στο ρελαντί

20 Μαρτίου 2008 στο 7:06 μμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | Σχολιάστε
zombie.jpg
24 ώρες
1 κουτί πουράκια
1 κουτί μπισκότα

2 μπουκάλια νερό

2 διακοπές ρεύματος

Αλλά την έβγαλα την κωλοάσκηση

Μόνο που μόλις πάτησα το έντερ, μου έφυγε η νύστα.

11

3 Μαρτίου 2008 στο 10:14 μμ | Αναρτήθηκε στις Γιατί έτσι μας αρέσει | Σχολιάστε
fanos.jpg
Τι ‘θελα και σ’ αγαπούσα
κι δεν κάθουμαν καλά
Πήρα ζάλη στο κεφάλι
δυο μαχαίρια στην καρδιά
Τα ωραία σου τα μάτια
στον καθρέφτη μην τα δεις
γιατί μόνη σου αγαπιέσαι
και εμένα λησμονείς.
***
Σαράντα μνιά με κύκλουσαν
Σαράντα μνιά μπρε-μπρε-μπρεσαράντα μνιά με κύκλουσαν.

Σαράντα μνιά με κύκλουσαν

τον πούτσο να μη φάνε.

Κι ο πούτσος μου μπρε-μπρε-μπρε

κι ο πούτσος μου καμαρωτός.

Κι ο πούτσος μου καμαρωτός

τ’ αρχίδια μου ρωτάει.

Τι λέητ’ ησείς μπρε-μπρε-μπρε

τι λέητ’ ησείς αρχίδια μου;

Τι λέητ’ ησείς αρχίδια μου,

μπουρώ να τα γαμήσώ;

Να τα γαμή’ μπρε-μπρε-μπρε

να τα γαμήσεις πούτσκαρη.

Να τα γαμήσεις πούτσκαρη

κι ημείς θα ση βοηθούμε.

Μόνου ν’ αφή’ μπρε-μπρε-μπρε

μόνου ν’ αφήσεις κι για μας.

Μόνου ν’ αφήσεις κι για μας

να μπούμε λίγου μέσα.

Ο παπούς ο Ραγκαβέλας 
Ου παπούς, άκσιτι,ου παπούς ου Ραγκαβέλας

ου παπούς ου Ραγκαβέλας

είχιν μνιά κουτσή γουμάρα.

Τ’ν είχιν πού-, άκσιτι,

τ’ν είχιν πούτσις φουρτουμένη

τ’ν είχιν πούτσις φουρτουμένη,

ήτανι κι αγκαστρουμένη.

Τ’ σιργιανού-, άκσιτι,

τ’ σιργιανούσιν στα χουργιά

τ’ σιργιανούσιν στα χουργιά

Σπούρτα, Βάντσις, Κιρασιά.

Σπούρτα, Βά-, άκσιτι,

Σπούρτα, Βάντσις, Κιρασιά

Σπούρτα, Βάντσις, Κιρασιά

πάρτι πούτσις, φέρτι μνιά.

Πήραν νιές, άκσιτι,

πήραν νιές κι πάντριμένις

πήραν νιές κι πάντριμένις,

χήρις κι αρραβουνιασμένις.

Κι μνιά κόρη, άκσιτι,

κι μνιά κόρη πινιμένι

κι μνιά κόρη πινιμένι

δεν ιπρόφτασιν να πάρει.

Παίρνει, τ’νά-, άκσιτι,

παίρνει, τ’νάζει τα τσιουβάλια

παίρνει, τ’νάζει τα τσιουβάλια

πέφτει μνιά μι δυό κιφάλια.

Τράβα η μνιά, άκσιτι,

τράβα η μνιά κι τράβα η άλλη

τράβα η μνιά κι τράβα η άλλη

κι της κόψαν του κιφάλι.

Ανέβηκα στην πιπεριά

Ανέβηκα στην πιπεριά,
μαυρομάτα και ξανθιά.
Για να κόψω ένα πιπέρι,
συ ‘σαι το γλυκό μου ταίρι.

Βλέπω μια κόρη κι άλλαζε,
και την καρδιά μου τάραζε.
Και μου λέει μη φοβάσαι,
βαλ’ το χέρι σου και πιάσε.

Την τσίμπησα μες το λαιμό,
σκούζει φωνάζει «Όχι εδώ».
Και μου λέει «Παρακάτω,
από το λαιμό πιο κάτω».

Την τσίμπησα στα δυο βυζιά,
σκούζει φωνάζει «Kερατά».
Και μου λέει «Παρακάτω,
απ’ τα δυο βυζιά πιο κάτω».

Την τσίμπησα στον αφαλό,
σκούζει φωνάζει «Oύτ’ εδώ».
Και μου λέει «Παρακάτω,
απ’ τον αφαλό πιο κάτω».

Την τσίμπησα στα γόνατα,
φωνές και ξελιγώματα.
Και μου λέει «Παραπάνω,
απ’ τα γόνατα πιο πάνω».

Σκύβω κι ο μαύρος τι να δω,
να ρεματάκι δροσερό.
Γύρω γύρω είχε βούρλα,
και στη μέση μια βρυσούλα.

Ήτανε και κατηφόρα,
έβαλα και λίγη φόρα.
Πέφτει σκούζει απ’ τη χαρά της,
και την άκουσ’ ο μπαμπάς της.

Tι έχεις κόρη μ’ κι είσαι κάτου,
κι είν’ τα πόδια σου στ’ αυτιά του.
Mέγας πόνος μ’ έχει πιάσει,
και με τρίβει να περάσει.

***
Info:
http://www.kozaniapokries.gr/
http://www.kozanh.gr

Ζητούνται επιστήμονες

2 Μαρτίου 2008 στο 4:47 πμ | Αναρτήθηκε στις drunk | 2 Σχόλια

Πρώτα ένας οικονομολόγος, να μου πει αν συμφέρει να ξοδεύεις 40 ευρώ σε ποτά και μόλις πας σπίτι να τα βγάζεις…

Ένας γιατρός, να μου πει γιατί δε με πιάνουν πλέον τα ποτά και χειάζομαι 1, 2, 10 τσιγάρα για να  ζαλιστώ…

Ένας ψυχολόγος(ψυχίατρος???), να μου πει γιατί τα ποτά σε πιάνουν ευκολότερα αν είσαι ήδη πεσμένος ψυχολογικά….

Και τέλος, ζητείται εξήγηση (από όποιον ξέρει), γιατί γύρισα πιωμένη χάλια και αντί να βάλω να ακούσω κάνα σκυλάδικο έβαλα «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί»…

ΥΓ. Ευχαριστώ πολύ τον λεφωριατζή που συνάντησα σε ένα στενό και σταμάτησε και με ρώτησε  αν πηγαινω κέντρο να με πάει… Δεν ήμουν(φαινόμουν) τόσο χάλια, δεν παραπατούσα πολύ, να πω ότι ενδιαφέρθηκε…

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.