Αυτό το blog είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο

26 Φεβρουαρίου 2008 στο 3:36 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | 2 Σχόλια
mydiary2.jpg
Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008
Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Αρχικά θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που έχυσα καταλάθος πάνω σου τον 100% φυσικό χυμό πορτοκάλι. Το ξέρω ότι προτιμάς τον ανανά.
Αχ, αγαπημένο μου ημερολόγιο δεν ξέρω από που να αρχίσω. Σήμερα στο σχολείο έγινε χαμός! Όλα άρχισαν την τρίτη ώρα, που είχαμε «μελέτη του περιβάλοντος».
Ο βλάκας ο Γιαννάκης μου πετούσε όλη την ώρα κομματάκια από σβήστρα και μου είχε σπάσει τα νεύρα, αλλά εγώ δεν του έδινα καμία σημασία, γιατί η διπλανή μου η Βασούλα, που είναι 2 μήνες μεγαλύτερή μου και ξέρει από αυτά, μου είπε ότι ο Γιαννάκης μαγαπάει και θέλει να τα φτιάξουμε και γιαυτό με πειράζει όλη την ώρα. Αλλά εμένα δε μαρέσει ο Γιαννάκης γιαυτό κάνω ότι δεν τον βλέπω.
Μόλις χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα, ο Γιαννάκης, μου έριξε στα μαλλιά μου μια χούφτα σβησίματα ΚΑΙ ξυσίματα! Και εγώ τότε άρχισα να κλαίω γιατί μου χάλασε τα μαλλιά μου και ήμουν σαν τη Μαρία την άσχημη και θα με έβλεπε σαυτό το χάλι ο Κωστάκης (ο Κωστάκης ♥ είναι πολύ γλύκας και τον αγαπάω και θέλω μια μέρα να τον παντρευτώ!!!!!!) και άμα με έβλεπε έτσι δε θα ήθελε να με παντρευτεί. Τότε τσατίστηκα πάρα πολύ και σταμάτησα να κλαίω κι έριξα μια γερή κλοτσιά στο καλάμι του Γιαννάκη που τόση ώρα εγώ έκλαιγα κι αυτός γελούσε, αλλά τώρα αυτός έκλαιγε και εγώ γελούσα. Καλά του έκανα!
Αλλά είναι πολύ χέστης γιατί πήγε και το είπε στην κυρία(με το Ύτα κεφαλαίο, που λέει και κείνος ο παππούς από τη Θεσσαλονίκη και είναι πολύ καλός) και η κυρια θύμωσε και με μάλωσε και δε με άφησε να βγω στην αυλή να παίξω με τα κορίτσια. Αλλά εγώ ήθελα να πάω έξω να ανταλλάξω αλληλογραφίες με τα άλλα κορίτσια, γιατί σήμερα είχαμε πει να τις φέρναμε και να κάναμε ανταλλαγές.
Θα έσκαγα αν το έχανα, γιαυτό πήγα να βγω κρυφά από το παράθυρο αφού είμαστε στο ισόγειο και είναι χαμηλά. Αλλά δεν είδα τον κάκτο που ήταν στο παράθυρο (η αχώνευτη η Χρύσα φταίει που έφερε κάκτο προχτές που η δασκάλα μας είπε να φέρουμε γλαστράκια να στολίσουμε την τάξη) και πάτησα στον κάκτο, τρυπήθηκα και πόνεσα παάάρα πολύ και έχασα την ισορροπία μου και έπεσα με τα μούτρα στο τσιμέντο. Μάτωσε η μύτη μου, έσπασε λίγο το μπροστινό μου δόντι και στραμπούληξα το πόδι μου. Όλα τα παιδιά με κοιτούσαν και γελούσαν και εγώ έκλαιγα και ήμουν μες στις μύξες και τα αίματα. Και ο Κωστάκης γελούσε 😦 Είμαι σίγουρη ότι τώρα θα τα φτιάξει με την Αννούλα που την φτύνει στα διαλείμματα 😦
Μετά ήρθε η κυρία μαζί με μια άλλη δασκάλα και με μάζεψαν και φώναξαν τη μαμά μου που ήρθε και με πήρε να πάμε σπίτι αλλά στο δρόμο μου ριξε ένα χαστούκι για να μάθω να γίνομαι έτσι χάλια και να την κάνω ρεζίλι…
Δε θέλω να ξαναπάω σχολείο.
Γειά σου.
Advertisements

2 Σχόλια »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. xaxaxaxa! lol!!

  2. Εσύ γελάς, αλλά ο Κωστάκης τα έφτιαξε τελικά με την Αννούλα σήμερα την ώρα της μουσικής και εγώ έμεινα σακατεμένη & μπουκάλα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: