Αυτό το blog είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο

26 Φεβρουαρίου 2008 στο 3:36 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | 2 Σχόλια
mydiary2.jpg
Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008
Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Αρχικά θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που έχυσα καταλάθος πάνω σου τον 100% φυσικό χυμό πορτοκάλι. Το ξέρω ότι προτιμάς τον ανανά.
Αχ, αγαπημένο μου ημερολόγιο δεν ξέρω από που να αρχίσω. Σήμερα στο σχολείο έγινε χαμός! Όλα άρχισαν την τρίτη ώρα, που είχαμε «μελέτη του περιβάλοντος».
Ο βλάκας ο Γιαννάκης μου πετούσε όλη την ώρα κομματάκια από σβήστρα και μου είχε σπάσει τα νεύρα, αλλά εγώ δεν του έδινα καμία σημασία, γιατί η διπλανή μου η Βασούλα, που είναι 2 μήνες μεγαλύτερή μου και ξέρει από αυτά, μου είπε ότι ο Γιαννάκης μαγαπάει και θέλει να τα φτιάξουμε και γιαυτό με πειράζει όλη την ώρα. Αλλά εμένα δε μαρέσει ο Γιαννάκης γιαυτό κάνω ότι δεν τον βλέπω.
Μόλις χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα, ο Γιαννάκης, μου έριξε στα μαλλιά μου μια χούφτα σβησίματα ΚΑΙ ξυσίματα! Και εγώ τότε άρχισα να κλαίω γιατί μου χάλασε τα μαλλιά μου και ήμουν σαν τη Μαρία την άσχημη και θα με έβλεπε σαυτό το χάλι ο Κωστάκης (ο Κωστάκης ♥ είναι πολύ γλύκας και τον αγαπάω και θέλω μια μέρα να τον παντρευτώ!!!!!!) και άμα με έβλεπε έτσι δε θα ήθελε να με παντρευτεί. Τότε τσατίστηκα πάρα πολύ και σταμάτησα να κλαίω κι έριξα μια γερή κλοτσιά στο καλάμι του Γιαννάκη που τόση ώρα εγώ έκλαιγα κι αυτός γελούσε, αλλά τώρα αυτός έκλαιγε και εγώ γελούσα. Καλά του έκανα!
Αλλά είναι πολύ χέστης γιατί πήγε και το είπε στην κυρία(με το Ύτα κεφαλαίο, που λέει και κείνος ο παππούς από τη Θεσσαλονίκη και είναι πολύ καλός) και η κυρια θύμωσε και με μάλωσε και δε με άφησε να βγω στην αυλή να παίξω με τα κορίτσια. Αλλά εγώ ήθελα να πάω έξω να ανταλλάξω αλληλογραφίες με τα άλλα κορίτσια, γιατί σήμερα είχαμε πει να τις φέρναμε και να κάναμε ανταλλαγές.
Θα έσκαγα αν το έχανα, γιαυτό πήγα να βγω κρυφά από το παράθυρο αφού είμαστε στο ισόγειο και είναι χαμηλά. Αλλά δεν είδα τον κάκτο που ήταν στο παράθυρο (η αχώνευτη η Χρύσα φταίει που έφερε κάκτο προχτές που η δασκάλα μας είπε να φέρουμε γλαστράκια να στολίσουμε την τάξη) και πάτησα στον κάκτο, τρυπήθηκα και πόνεσα παάάρα πολύ και έχασα την ισορροπία μου και έπεσα με τα μούτρα στο τσιμέντο. Μάτωσε η μύτη μου, έσπασε λίγο το μπροστινό μου δόντι και στραμπούληξα το πόδι μου. Όλα τα παιδιά με κοιτούσαν και γελούσαν και εγώ έκλαιγα και ήμουν μες στις μύξες και τα αίματα. Και ο Κωστάκης γελούσε 😦 Είμαι σίγουρη ότι τώρα θα τα φτιάξει με την Αννούλα που την φτύνει στα διαλείμματα 😦
Μετά ήρθε η κυρία μαζί με μια άλλη δασκάλα και με μάζεψαν και φώναξαν τη μαμά μου που ήρθε και με πήρε να πάμε σπίτι αλλά στο δρόμο μου ριξε ένα χαστούκι για να μάθω να γίνομαι έτσι χάλια και να την κάνω ρεζίλι…
Δε θέλω να ξαναπάω σχολείο.
Γειά σου.
Advertisements

Εγώ πάντως είμαι αθώα

24 Φεβρουαρίου 2008 στο 11:43 μμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | Σχολιάστε
jail.jpg

Δεν εκβίασα
κανέναν καθηγητή για να με περάσει, απειλώντας να καρφώσω τα κέρατα στη σύζηγο.
Δεν εκβίασα τη γραμματεία για να μου πει αν πέρασα το μάθημα από το Φ.Π.Ψ., απειλώντας να βγάλω στο youtube βιντεάκι που έχουν βάλει 2 φοιτητές- που ζήτησαν αναλυτική βαθμολογία- να αλληλοχουφτώνονται και να αλληλομαστιγώνονται.
Δεν εκβίασα τον μάγειρα της λέσχης για να τρώω ότι φαγητό θέλω όποια μέρα θέλω, απειλώντας να ερευνήσω τη μυστηριώδη εξαφάνιση των σκύλων που σύχναζαν κοντά στη λέσχη.

Δεν εκβίασα τον τσομπάνο που βόσκει τα πρόβατα δίπλα στο κυλικείο για να μου δίνει ποσοστά από το μαλλί, απειλώντας να αποκαλύψω τις στενές επαφές που έχει με τα ζώα του.

Δεν εκβίασα τον αστικατζή για να πηγαινοέρχομαι τζάμπα, απειλώντας να αποκαλύψω ότι κάνει έξτρα στάση στο σπίτι της γκόμενας.

Γενικά, δεν εκβίασα κανέναν. Δεν κινδυνεύω, ε????

Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε! Α ρε Mega…

24 Φεβρουαρίου 2008 στο 12:26 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | Σχολιάστε

Τι θα γίνει μ’ αυτά τα Μαύρα Μεσάνυχτα?

Θα κυκλοφορήσει το τραγουδάκι να χαρούμε κι εμείς οι σκυλάδες, οι bloggers της νύχτας(lol)?

Το θέλωωωωωω! Και το θέλω χτες!

Βρήκα ζωή στα μαύρα τα μεσάνυχτα δεν είχα τύχη είχα τα μάτια μου ορθάνοιχτααααα

Εγώ είμαι κτήνος, αλλά εσύ είσαι ζώο

21 Φεβρουαρίου 2008 στο 11:49 πμ | Αναρτήθηκε στις νεύρα | Σχολιάστε

Μέσα στα 160+ αδιάβαστα funny μέηλς που έχουν μαζευτεί στο inbox μου(ντεν έκω dsl καρντιά μου….), βλέπω και ένα χωρίς συννημένο με τίτλο

Subject: FW: An Den To Stileis Kai Esy Eisai Kati Parapanw Apo Ktinos..

Το ανοίγω και βλέπω μια φώτο από ένα μισοκαμμένο μωρό το οποίο και πρέπει να σώσω- αν δεν είμαι κτήνος- προωθώντας το μέηλ για να πάρουν 3 σεντς οι γονείς του.

Τι να πω…? ΤΙ να πω?

Σταδιαλα όλοι να μου σπάσουν τα νεύρα….

ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ?

10 Φεβρουαρίου 2008 στο 8:33 μμ | Αναρτήθηκε στις νεύρα | Σχολιάστε

Τον καραγκιόζη που πήδαγε μάντρες και ΜΠΡΟΣΤΑ στην κάμερα έπεφτε ΜΟΝΟΣ του κάτω, χωρίς να τον έχει χτυπήσει κανείς.

Γιατί ότι και να έχει κάνει η γυναίκα σου, δεν έχεις δικαίωμα να την βαράς. Σε κεράτωσε? Καλά σε έκανε, χώρισέ την.

Πόσο μαλάκας είσαι ρε, που νομίζεις ότι είσαι άντρας και κυνηγάς την γυναικούλα και τη βαράς. Δείχνεις τη δύναμή σου?

Και βγαίνεις κι από πάνω…

Γιατί είσαι φίρμα. Γνωστό νούμερο κάθε είδους εκπομπών και γνωστός ποινικολόγος.

Και δεν ξέρω τι κονέ έχεις ή πώς εκμεταλλεύεσαι τις νομικές σου γνώσεις για να βγαίνεις πάντα θύμα.

Αλλά δε γίνεται ρε γαμότο, να μην  μπορεί να τον σταματήσει κανείς. Δεν γίνεται να κάνει ότι γουστάρει και να βγαίνει κι από πάνω.

Έχει και η ηλιθιότητα τα όριά της. Γύρναγε η γυναικούλα από τα- πολλές φορές κακόφημα!- μπαρ και είχε και μια σιδερογροθιά πρόχειρη να λιώσει τα μούτρα του μαλάκα. (Που εγώ αν ήμουν στη θέση της αυτό θα έκανα)

Να θες να ξεφορτωθείς το ΛΑΘΟΣ, όχι της ζωής σου, αλλά της φύσης, και να μην μπορείς.

Τον ξεφτίλα, που έχει ξεπεράσει τη Βούρτση στο μελό και την  υποκρισία/υποκριτική.

Γιατί? Επειδή είναι κάποιος?

Put the burger down slowly

8 Φεβρουαρίου 2008 στο 12:57 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | 4 Σχόλια

burger.jpg

Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής John Read προσπαθεί να περάσει ένα νέο σχέδιο πολιτειακού νόμου, βάσει του οποίου θα απαγορεύεται στα εστιατόρια και τους λοιπούς χώρους διάθεσης φαγητού να εξυπηρετήσουν τα άτομα που πάσχουν από παχυσαρκία. Ο γερουσιαστής, όντας ο ίδιος παχύσαρκος, προσπαθεί-όπως αναφέρει και ο ίδιος- να ρίξει φως σε ένα μείζων πρόβλημα που βασανίζει μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Καλά αυτοί οι αμερικάνοι, τι να πω, εκεί που λες δεν παίζει να πουν μεγαλύτερη μαλακία, τσουπ! να τη!

Έτσι. Με το ζόρι θα το κόψεις το φαί. Πεινάς? Να φτιάξεις να φας.Δε σερβίρουμε χοντρούς κύριε… Άσε τις κλάψες ρε φίλε. Πες μου ΤΩΡΑ κιλά και ύψος να σου υπολογίσω  το Δείκτη Μάζας Σώματος…..

Ε ρε γλέντια…

Και φυσικά η πρόταση έγινε μόνο για να γίνει, κράχτηκε από όλους. Αγρίεψαν τα αμερικανάκια. Και καλά, προσβάλει την ελευθερία του ανθρώπου. Ναι καλά, αυτό τους πείραξε. Τους λες ότι θα τους κόψεις το χάμπουργκερ και νιώθουν. Αν είναι για τίποτα άλλο,  χέστηκαν

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.