Dream Show 1

18 Δεκεμβρίου 2007 στο 1:49 μμ | Αναρτήθηκε στις dreams | 5 Σχόλια

Σήμερα είδα ένα περίεργο όνειρο. (Η αλήθεια είναι ότι τα όνειρα μου είναι συνήθως κουλά)
Ήμουν στην είσοδο της πολυκατοικίας που υποτίθεται ότι έμενα και με σταματάει ο ταχυδρόμος και μου λέει «δώσε αυτά στην Βέρα Λάμπρου» και αντί για γράμμα μου δίνει κάτι ρέστα… Επειδή ήταν ωραίο παλικάρι, είπα να του κάνω την εξυπηρέτηση  🙂 Βλέπω την ξσνθιά που ερχετε στην είσοδο και πάω να της τα δώσω….«Βέρα… Ωχ!»
Ρε συ αυτή είναι η Μπεζεντάκου. WTF? Όλες εδώ μένουν??

Ε μετά το όνειρο συνεχίστηκε με άλλο στόρι.
Αυτή τη φορά στην πολυκατοικία που μενω στην πραγματικότητα,
Φτάνω εκεί και βλέπω κόσμο μαζεμένο.
Κάτι έχει γίνει, κάποιοι έχουν μπει μέσα και κρατάνε ομοίρους or something.
Μου ανατίθεται αποστολή! Πρέπει να βρω ένα μαχαίρι(!) για να μπω μέσα να τους σώσω!!!
Τελικά έψαχνα για μαχαίρι κάνα τρίωρο. Πέρασα μέχρι και από θάλασσα(!), αλλά κανένας δε μου έδινε μαχαίρι…
Και τότε είδα μπροστά μου ένα σούπερ μάρκετ! «Θα πάω στο σούπερ και θα αγοράσω ένα μαχαίρι!!!!»
Μετά δεν ξέρω τι έγινε.
Μάλλον τέλειωσε το όνειρο και δεν πρόλαβα να πάω στους κλέφτες/δολοφόνους/εγληματίες να τους αλοίψω καμιά φετούλα μερέντα με το μαχαίρι του ατλαντικ…

Δύσκολοι καιροί για ήρωες  😛

Advertisements

5 Σχόλια »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Χαχαχα! όλα τα λεφτά!

    (εγώ θα έλεγα να τα κόψεις αυτά που παίρνεις…)

  2. Άσε Γιώργο, δεν παίρνω τίποτα. Έπεσα μικρή στο καζάνι και ακόμα δεν πέρασε η επήρεια.
    Τα νορμάλ όνειρα δεν τα θυμάμαι, αλλά βλέπω κάτι γαμάτα!
    Σε ένα με κυνηγούσαν σε όλη την πόλη τρέχοντας, με πυροβολούσαν, σαν σκηνή από ταινία. Γουστάρω τρελά τέτοια όνειρα!
    Καλά για τα ΚΟΥΛΑ σεξουαλικά καλύτερα να μη μιλήσω, γιατί έχω δει έναν άθλιο καθηγητή μας…………————

  3. σε ζηλεύω εγώ δε θυμάμαι τι ονειρεύομαι

  4. Μάλλον πρέπει να καταλάβουμε ότι τα όνειρα είναι απλά όνειρα. Δημιουργούνται χωρίς λόγο και δεν πρέπει να επηρεάζουν την καθημερινότητά μας. Ίσως ΑΠΛΑ μας δίνουν μια σύντομη διέξοδο.
    ΤΙ ΛΕΩ??? Μαλακίες. Πρέπει να ονειρευόμαστε. Ακόμα και την Μπεζεντάκου… Τι αξίζει ρε πούστη μου η ζωή χωρίς όνειρα? @@
    Χρειάζομαστε ένα χαζό όνειρο που θα μας κάνει να χαμογελάμε και να συνεχίσουμε να είμαστε αισιόδοξοι. Αλλιώς θα μας πάρει από κάτω η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
    ps. Πραγματικά νομίζω ότι πρέπει να κόψω το αλκοόλ. Μόνο το blog να δω, καταλαβαίνω ότι οι κακές και απαισιόδοξες σκέψεις μου διαλύουν το μυαλό ΜΟΝΟ όταν πίνω… Και νόμιζα ότι γινόταν το αντίθετο. black again

  5. χαχαχα…ωραίες παρατηρήσεις για την μερέντα….θα μπορούσε να γίνει κάλλιστα και διαφημιστικό σπότ της εταιρίας…Δεν τους το στέλνεις μπας και βγάλεια και κανένα φράγκο…Καλά να περάσεις στις γιορτές αγαπητή


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: