Συμμάζεμα και ανακύκλωση

15 Δεκεμβρίου 2007 στο 3:27 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι, κοινωνικά, λάιφ | 4 Σχόλια

Πέτυχα-καταλάθος- μια εκπομπή στην ΕΤ3 με θέμα την αποτέφρωση των νεκρών.
Είναι ένα θέμα που με απασχολεί από μικρή(!)
Πιστεύω ότι η καύση είναι καλύτερη από την ταφή.
Η καύση είναι πιο πρακτική.
Έχεις ένα σώμα άψυχο. Γιατί να κάνεις τόση φασαρία? Έξοδα και κόπο
για να «χτίσεις» μια κατασκευή εντελώς άχρηστη. Ο νεκρός έφυγε, τέλειωσε. Δε χρειάζεται σπίτι.
Όσο σκληρό κι αν ακούγεται, ο άνθρωπός σου έχει χαθεί και δε θα αλλάξει κάτι,
ούτε έχει τίποτα να σου προσφέρει ένα μνήμα. Αν θες να τον θυμάσαι, αν θες να τον κλαις, μπορείς να το κάνεις και στο σπίτι σου.
Δες το κι αλλιώς. Αν θες το πτώμα του ανθρώπου σου θαμμένο σε ένα νεκροταφείο
για να μπορείς να είσαι κοντά, να το φροντίζεις, να μην τον αφήσεις μόνο… σκέψου ότι ο άνθρωπός σου είναι θαμμένος μέσα στα σκοτάδια, μέσα στις λάσπες και τον τρώνε τα σκουλίκια.
Εγώ δε θα ήθελα το νεκρό μου σώμα να υποστεί αυτή τη διαδικασία.

Πολλοί επικαλούνται την παράδοση, τη θρησκεία, την προσωπική ηθική.
Δεν ξέρω πολλά ούτε για τους κανόνες του χριστιανισμού, ούτε καμιάς άλλης θρησκείας.
Αλλά νομίζω ότι όπως δεν τηρούνται τόσοι και τόσοι κανόνες τους, έτσι δε θα πείραζε
να αλλάξει και ο «τρόπος διαχείρησης» των νεκρών τους.

Και στην τελική, θα πρέπει να έχει ο καθένας μας δυνατότητα επιλογής.
Και τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει την επιλογή του.
Γιατί αν εγώ αύριο πεθάνω και έχω αφήσει τελευταία επιθυμία να καώ και όχι να ταφώ,
θα πρέπει το τελευταίο μου ταξίδι, που λένε, να έχει προορισμό τη Βουλγαρία.
Στην εκπομπή «μαύρο άσπρο», πριν λίγο, άκουσα ότι το κόστος αποτέφρωσης στη Θεσσαλονίκη- με τα μεταφορικά (Σόφια) και όλα τα έξοδα- βγαίνει στα 4000 ευρω.
Πώς να ξοδέψει κάποιος 4000 για ένα νεκρό? Ούτε ο νεκρός δε θα το ήθελε!
Αν το άκουγα εγώ αυτό θα βρυκολάκιαζα! Θα σηκωνόμουν και θα έδινα παραγγελιά: αφήστε τα κρεματόρια! Ετοιμάστε μια ξύλινη σχεδία, πετάχτε με στη λίμνη και βάλτε φωτιά.
Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο…

Τέλος, θέλω να πω πως η φύση μας διδάσκει την ανακύκλωση. Και δεν εννοώ τα κουτάκια των αναψυκτικών.
Πχ τα φυλλα γίνονται λίπασμα. Και έχουμε μπόλικο λίπασμα. Στα νεκροταφεία το λιπασμα δε χρειάζεται.
Και ο άνθρωπος είναι ανακυκλώσιμος.
Από τη στιγμή που πεθαίνουμε δεν υπάρχει λόγος να κρατήσουμε τα όργανά μας. δεν τα χρειαζόμαστε.
Ας ανακυκλωθούμαι δίνοντας ζωή σε κάποιον άλλον.
Και μετά ας απαλλάξουμε τον κόσμο από το άχρηστο μας σώμα.
Η ΖΩΗ ΕΔΩ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ. Οτιδήποτε άλλο είναι περιττό.

Advertisements

4 Σχόλια »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Για την αποτέφρωση δεν έχω γνώμη.Δεν έχω και πρόβλημα στο να γίνεται.Για τα όργανα λες ένα τεράστιο κοινωνικό μήνυμα.Ένας υπέρτατος ανθρωπισμός.

    Από μικρή βλέπω στις δύσκολες σκέψεις.Την καλησπέρα μου

  2. Εσείς οι κοπελιές έχετε τελικά μεγάλο πρόβλημα και δεν το ξέρετε !!!
    Χέζεστε όσο είστε ζωντανές να περιποιείστε το σώμα σας με χίλια δυο σκατολογήματα που βάζετε και ό,τι μαλακία σας έρθει να φοράτε (!!!) και έχετε πρόβλημα τι θα κάνουμε (εμείς οι ζωντανοί) το σώμα σας όταν » φύγετε »;;;;;;
    Αφού δεν μπορούμε να το «περιποιηθούμε» όταν είστε ζωντανές αφήστε μας να το κάνουμε όταν …
    Τώρα ότι δεν ισχύει το ίδιο και με μας , έ ας το αφήσω καλύτερα … Δεν με συμφέρει …

  3. Χμμμ… Νεκρόφιλος?

  4. island, αυτές οι σκέψεις δεν έχουν ηλικία. Μπορεί να πεθάνουμε ανα πάσα στιγμή 🙂 Μες στη ζωή είναι όλα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: