Happy τριήμερο (που δεν είναι τριήμερο, αλλά δε με νοιάζει)

25 Οκτωβρίου 2007 στο 6:21 πμ | Αναρτήθηκε στις Γιατί έτσι μας αρέσει | 4 Σχόλια

Ευτυχώς βρήκα που τα σερβίρουν (μαζί με καφέ ή και με μπύρα)

lucky13.jpg

Θα τα πάρω για ένα τριήμερο…

I will fuk it ol

ps.: Αφεθείτε στις παρενέργειες 😛

UPDATE:

Το Lucky13 είναι στην Κοζάνη, κάπου στην Β.Φόρη, στο στενό εκεί στα allday, απέναντι ακριβώς από το Gallery

Παγουροέκπληξη!!!

22 Οκτωβρίου 2007 στο 7:55 πμ | Αναρτήθηκε στις Γιατί έτσι μας αρέσει | 3 Σχόλια

(κλασικό ποστ μετά από μεθήση, ποιος ξέρει πόσεες ώρες θα μου πάρει να το γράψω…)

Κάποιες φορές τα Γιάνενα με εκπλήσουν, Ευχάριστα!

Σήμερα, αν και δεν είχα ΚΑΜΙΑ όρεξη να βγω, είχαμε κλείσει τραπέζι ΡΟΔΟΝ- μπουζούκια- και δεν μπορούσα να το αποφύγω. Υπολόγιζα ότι την κατάσταση θα σώσει το ωράριο. 12:30 με 3:30 δεν είναι και πολύ.  Ναι αλλά μέχρι να πάμε, το στομάχι μου είχε στρώσει από τα χτεσινά, δηλαδή μπορούσα να πιώ… Κι ήπια. Δεν ξέρω πόσα ποτήρια μου γέμισα, αλλά όταν τέλειωσε το μπουκάλι, πήρα ΚΑΙ ποτό. Και φυσικά όταν το πρόγραμμα σταμάτησε λόγω ωραρίου, ξενέρωσα. Και ήθελα να συνεχίσουμε αλλού. Θα συνεχίζαμε στο BORA-BORA-after- αλλά καμιά δεν είχε λεφτά. Θα μας ξελάσπωνα εγώ… ΧααχΑχαχΑχΑχΑχαχα… Μόλις φτάνω στην τράπεζα, θυμάμαι ότι ΔΕΝ έχω πάρει την κάρτα ανάλυψης μαζί μου! Θα πάρω ταξί, να πάω σπίτι, να πάρω την κάρτα και ξανά κέντρο. Σίιιιγουρα. Δεν υπήρχε ταξί στην πιάτσα. Και έβρεχε. Σταματάει ένας τύπος στα φανάρια, δίπλα στην πιάτσα, κάτι μας έλεγε- προφανώς να μας πάρει- κόκκινο, πράσινο, ξανα-κόκκινο, ακόμα εκεί αυτός. Επειδή ταξί δεν ερχόταν, πήγαμε με αυτόν! Ε λοιπόν, τόσα χρόνια εδώ, μόνο μαλάκες πέτυχα! Αλλά ο τυπάς με το αυτοκίνητο ήταν και γαμώ! Μας πήγε μέχρι το σπίτι μου, περίμενε να πάω να πάρω την κάρτα μου και μας ξαναπήγε κέντρο. Ούτε καν ρώτησε τα ονόματά μας! Του είπα εγώ αν θέλει να έρθει εκεί που θα πηγαίναμε και είπε θα πάει να κοιμηθεί, γιατί δούλευε σε φούρνο και ήταν κουρασμένος! Δεν το περίμενα αυτό από γιαννιώτη! Άγνωστε φούρναρη σε ευχαριστώ!

Πήγαμε στο BORA-BORA- ότι να’ ναι- κάτσαμε για ένα ποτό και φύγαμε. Εγώ όμως ήθελα να συνεχίσω και αλλού*. Απογοητευμένη, αφού Κυριακή βράδυ υπάρχει ωράριο, ξεκίνησα για το σπίτι. Και περνώντας από πλατεία Πάργης θυμάμαι ένα σκυλόμπαρο που μου είχαν πει τα κορίτσια. Αν και έχει πάει 6, είναι ανοιχτό! Κάθομαι για ένα ποτό. Πολύ χαλαρά, και χωρίς πεσίματα , όπως σε άλλα σκυλόμπαρα, πίνω το ποτό μου και την κάνω. Λέω να επισκεφτώ τον φούρνο στην Πάργης.

Όμως ο φούρνος αυτός έχει ιστορία. Πέρσυ τέτοιο καιρό πήρε πτυχίο ένα φιλαράκι, πήγαμε σε τσιπουράδικο και γίναμε ζάντα. Μετά πήγαμε στο Baby Dolls-στριπτιζάδικο/κωλόμπαρο- και περάσαμε πολύύύ ωραία! Φεύγοντας επισκεύτηκα τον ίδιο φούρνο στη Πάργης. Η συνομιλία που ακολούθησε έμεινε στη ιστορία…

καφροκόριτσο: [αφού παράγγειλε] Ωραία κωλόμπαρα έχετε εδώ στα Γιάννενα!

μπάρμπας-φούρναρης: Από πού είσαι εσύ?

καφροκόριτσο: Από Κοζάνη.

μπάρμπας-φούρναρης: Α! Εμείς από Γρεβενά παίρνουμε τα άλευρα!!!….

Τέλος πάντων… Πηγαίνω σήμερα μόνη μου, παίρω την ζαμπονοκασερόπιτά μου και πιάνω κουβέντα με τον φούρναρη. Μου λέει ότι δεν είμαι κομμάτια όπως άλλες που πηγαίνουν εκεί- έχουμε και ένα επίπεδο… 😛 Του λέω και το περσινό περιστατικό, μου λέει ότι η γυναίκα του είναι από ένα χωριό της Κοζάνης- το χωριό της γιαγιάς μου-και αφού βγαίνουμε σχεδόν συμπέθεροι μου λέει να πάω να κάνω λέηζερ τα μάτια μου -φοράω γυαλια… Αφού το λύσαμε κι αυτό το θέμα φύγαμε μαζί, με ρώτησε που κοντά μένω γιατι έβρεχε κιόλας, μου είπε να ξαναπάω να με κεράσει (??? μια σπανακόπιτα απ’ όλα!!!???  😛 ) και κατηφόρησα για το σπίτι. Τελικά υπάρχουν άνθρωποι στα Γιάννενα που με κάνουν να αισθάνομαι ότι είμαι στο ΣΠΙΤΙ μου. Άνθρωποι άνετοι, φιλικοί. Που δεν είναι κάγκουρες!

* Πολλές φορές έχει τύχει να διαλύεται η παρέα και εγώ να πηγαίνω μόνη μου σε κάποιο μπαράκι για ένα τελευταίο πότο. Μέχρι τώρα πίστευα ότι το έκανα μόνο και μόνο για να πιώ ένα ποτό παραπάνω. Αλλά τελικά δε νομίζω ότι το κάνω για το αλκοόλ. Είμαι μόνη μου, ανάμεσα σε αγνώστους, σε ένα μαγαζί που παίζει τα  τραγούδια που γουστάρω. Θέλω μόνο να χαλαρώσω, εκεί, χωρίς τον πολύ κόσμο που θα με ζαλίσει. Είνα απλά μια στάση πριν το σπίτι. Μια στάση στην οποία θα είμαι εγώ και ο εαυτός μου και θα τα πίνουμε παρέα, χωρίς να μας ενοχλήσει κανείς. Είναι μέρος της διασκέδασής μου και δε θα μου το στερήσει κανείς. Κι ας λένε ότι θέλουν…

Έλα στον παππού!

21 Οκτωβρίου 2007 στο 5:39 πμ | Αναρτήθηκε στις ότι θέλω είναι | 5 Σχόλια

Απόψε είχαμε κανονίσει να πάμε σε ένα ροκάδικο που είχαμε ξαναπάει και μου’ χε αρέσει. Μετά από πολλές μαλακίες, επιτέλους πηγαίνουμε. Δεν προλαβαίνουμε να καθήσουμε και σκάει μύτη ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ. Όχι αυτός που κάνει παρατηρήσεις. Ο άλλος, ο μπάρμπας,  που κάνει φασαρία και του αφήνουν σημειώματα στην πόρτα. Μένω εγώ μαλάκας που βρεθήκαμε στο ίδιο μαγαζί…  Τεσπά, δε ασχολούμαι. Εντωμεταξύ, σκάνε μύτη και άλλοι γνωστοί-άγνωστοι στο μαγαζί… Και ο μπάρμπας από δίπλα μας… Πρέπει να με αναγνωρίζει. Την αηδιασμένη-τσατισμένη  έκφραση που παίρνει το πρόσωπό μου όποτε τον βλέπω.

Πίνουμε τα ποτά μας χωρίς να του δίνουμε σημασία. Κάπου κάπου βλέπω ότι μας κοιτάζει. Το παρατηρεί και η φίλη μου.

Σε κάποια φάση, νιώθω κάποιον πίσω μου να μιλάει στην φίλη μου. Γυρναώ και κοιτάω. Είναι ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ!!! Δεν ακούω τι της λέει. Ούτε αυτή. Ξαναλέει αυτός. Πάλι η μουσική καλύπτει την ατάκα του. Μια δυο τρεις, ακούσαμε…. ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ! Oh yes! Ήρθε και είπε στη φίλη μου «καλό βράδυ»! Μετά από αυτό εγώ γαμήθηκα στα γέλια. Σου’ φεξε πάλι! Νομίζω στην πέφτει ο τρελόγερος! ΧαχαχαχαχαΧαΧχΑχΑχΑΧΑΑΧαΧΑΧΑχΑΧΑ!!!

Ε ναι λοιπόν. Ο μπάρμπας δε μασάει από το άγριο ύφος μου (λέμε τώρα)! Δεν κωλώνει!  Έρχεται και μιλάει στην κοπέλα δίπλα μου!

Ανυπομονώ για την επόμενη φορά που θα τον πετύχουμε…

Έχω να ρίξω πολύ γέλιο ακόμα…

*********************************************************************************

[Add τώρα που το θυμήθηκα: Στην ταβέρνα που πήγαμε αρχικά, υπήρχε ένας πίνακας που έγραφε «in vino veritas» και αμέσως το μυαλό μου πήγε στην Πέμπτη Μέρα…. Μήπως να τους ποτίσουμε κρασί εκεί στην Griffin & Garuda μπας και μας πουν για τις κομπίνες τους?]

Έφαγα FREEκη σε λέω!

19 Οκτωβρίου 2007 στο 1:08 πμ | Αναρτήθηκε στις FREE, Γιατί έτσι μας αρέσει, νεύρα | 2 Σχόλια

ο παλιός είναι ΑΛΛΙΩΣ

 Θέλω πίσω τις στήλες και τους συντάκτες που μου αρέσουν! ΤΩΡΑ!  

Έφευγα από το περίπτερο με το ΝΕΟ FREE στα χέρια μες στην τρελή χαρά. Δυστυχώς έχασα το τεύχος Αυγούστου-Σεπτεμβρίου- πάαααρα πολύ δυστυχώς τελικά- οπότε ανυπομονούσα για το καινούριο τεύχος. Έριξα μια ματιά στο εξώφυλλο και σχολίασα αστειευόμενη «α αυτό εννοούσαν? αντρικό cosmopolitan το έκαναν?». Το εξώφυλλο ήταν φανερά διαφορετικό από τα συνηθισμένα, αλλά who cares. Από περιέργεια το ανοίγω κατευθείαν στους «τίτλους». Εκδότρια: Μόλλυ Ανδριανού???!!! (Στο cosmo Οκτωβρίου είχα δει ότι άλλαξαν διευθύντρια αλλά δεν ήξερα από πότε και δε με ένοιαζε κιόλας. ) Ok, λέω, δεν αγχώνομαι. Σε τι μπορεί να μας επηρέασε αυτό… Και το ξεφύλλισα. Και αγχώθηκα.

Το ΝΕΟ FREE

ΔΕ ΜΑΡΕΣΕΙ

Το NEO FREE δεν έχει καμία σχέση με το παλιό, καλό FREE.

Πρώτα απ’ όλα, έχει αλλάξει η συντακτική ομάδα. ΟΛΗ. Έχει μείνει μόνο ο Μπογιόπουλος (απορία) Δε λέω, νέα παιδιά είναι, αλλά δεν είναι αυτοί που έχω συνηθίσει. Σίγουρα είμαι προκατειλημμένη λόγω του ΣΟΚ, αλλά δε μου άρεσαν τα θέματα. Φυσικά ούτε στο παλιό FREE μου άρεζαν όλα τα θέματα, αλλά τα περισσότερα τουλάχιστον… Οι καινούριοι γράφουν διαφορετικά, πιο σοβαρά. Γενικά έχει σοβαρέψει πάρα πολύ το περιοδικό. Μου άρεσαν 1-2 άρθρα. Όσα δηλαδή μου αρέσουν συνήθως σε κάποιο περιοδικό που πέφτει τυχαία στα χέρια μου.

Όταν λέω σοβάρεψε, το εννοώ. Love letters ΤΕΛΟΣ! FUNNY CDs ΤΕΛΟΣ! (Ειδικά τα love letters τα κλαψαν πολλοί γνωστοί μου)

Από τον MANARA και τα hentai στο «52 πράγματα που θα απογειώσουν το χειμώνα σου». Ρε μήπως ξέπεσε από το NITRO το ένθετο?

Δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό της  η νέα-FREE-team, αλλά θα έπρεπε να αλλάξουν το όνομα του περιοδικού. Νιώθω ότι με κορόιδεψαν και αγόρασα ένα άλλο περιοδικό. Λογικό. Αφού αυτό έγινε.
Δεν έχω ιδέα τι παίχτηκε. Δεν άκουσα τίποτα. Δεν βρήκα τίποτα. (Όποιος ξέρει κάτι ας μου το πει…) Έχασα βέβαια το προηγούμενο τεύχος, αλλά δεν πιστεύω να είχε αποχαιρετιστήριο άρθρο…

Για το τι έγινε μπορώ μόνο να πλάσω σενάρια:

  • Ομαδική αυτοκτονία συγκλόνισε τον ΔΟΛ (πάνε οι παλιοί συντάκτες)
  • Εξωγήινοι απήγαγαν την ομάδα του FREE
  • To παλιό FREE είναι εκεί που είναι και ο Νείλος
  • Έχασαν το περιοδικό στο στοίχημα

Το μόνο που μπορώ να κάνω τώρα, εκτός από το να τραγουδάω «να’ τανε καλύτερα φάρσα, αχ να’ τανε πρωταπριλιά», είναι να ελπίζω ότι η original FREE team ετοιμάζει  comeback με ένα παλιό περιοδικό. Μ’ αυτό που μας αρέσει…

Goodbye… Have a nice life

7 Οκτωβρίου 2007 στο 4:29 πμ | Αναρτήθηκε στις μελαγχολίες | 9 Σχόλια

images.jpeg

Πόσες φορές να σε αποχαιρετήσω?

Νομίζεις ότι είναι εύκολο να αποχαιρετώ ένα φίλο?

Να μην είναι τίποτα ίδιο πια?

Να ξέρω ότι αν- και όποτε- βρεθούμε ξανά, δε θα έχουμε τίποτα να πούμε?

Να αλλάζει ΤΟΣΟ η καθημερινότητά  μου?

Δε φαντάζεσαι ΠΟΣΟ θα μου λείψεις…

 c’ est la vie και μαλακίες…

Αν έτσι είναι η ΖΩΗ , δεν την πάω μία…

crying1.jpg

Happy Birthday!!!

4 Οκτωβρίου 2007 στο 1:04 πμ | Αναρτήθηκε στις Γιατί έτσι μας αρέσει | 2 Σχόλια

happy_birthday_taz.jpg

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.