καφρίλα ΟΛΕ

…(ούτε) ο ύπνος!

Τι θα γίνει μ’ αυτή τη δουλειά… Έχω 4 μέρες που ξυπνάω κατά τις 7 το απόγευμα και φυσικά μετά δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Έπεσα για ύπνο, στριφογύρισα ένα τρίωρο, βαρέθηκα και σηκώθηκα. Άυπνη θα πάω στο μάθημα. Τουλάχιστον να αντέξω και να κοιμηθώ μια και καλή νωρίς το βράδυ, μπας και ξαναρυθμιστεί ο ύπνος μου.

ps. Κατεβάστε τα καλοκαιρινα! Έρχεται καύσωνας!

ps2. Καλά το είχα καταλάβει ότι εδώ η ώρα έμεινε μια ώρα πίσω…

Έφυγε ένα βάρος από πάνω μου.

Γενικά, δεν τις μπορώ τις (σοβαρές) συζητήσεις. Έχω αναπτύξει αλλεργία στα “πρέπει να σου μιλήσω”. Αλλά κάποια πράγματα πρέπει να ειπωθούν. Να ξεκαθαρίσω τη θέση μου. Για μένα. Όχι γιατί ίσως έχουν δημιουργηθεί εντυπώσεις. Δε με νοιάζει τι πιστεύεις για μένα. Απλά θέλω να είμαι ΕΓΩ εντάξει με τον εαυτό μου. Δεν το κάνω για να αλλάξω τη γνώμη κάποιου ή τη σχέση μου με κάποιον.

Νιώθω ένα βάρος. ΜΙΑ ΕΚΡΕΜΟΤΗΤΑ.

Σήμερα απαλλάχτηκα από ένα τέτοιο βάρος. Δυο κουβέντες που ήθελα να τις πω εδώ και ένα χρόνο, αλλά δε μου δώθηκε η ευκαιρία. Μπορεί να είναι χαζό, να μην έχει πρακτική αξία, αλλά εγώ έπρεπε να το κάνω. ΓΙΑ ΜΕΝΑ.

Μια άτυχη στιγμή. Το φταίξιμο καθαρά δικό μου. Μια συγνώμη και μια εξήγηση που ήθελα να δωθούν. Τόσο απλά…

Έχω μια άλλη, άσχετη εκκρεμότητα (παρεξήγηση άλλων, δεν έφταιξα σε τίποτα, δεν είχα κάνει τίποτα) εδώ και 10 χρόνια. Θα μου πεις χέστηκες τι έγινε πριν 10 χρόνια όταν πήγαινες γυμνάσιο. Κι όμως. Από την πρώτη στιγμή ήθελα να πω δύο κουβέντες, να ξεκαθαρισω την κατάσταση, αλλά δεν το έκανα- αν και δε θα φαινόμουν εγώ ο μαλάκας, αλλά οι άλλοι. Δεν ξέρω αν ποτέ θα το ξεκαθαρίσω αυτό, γιατί μπορεί να μη το θυμάται πια κανείς, μονο εγώ. Πάντα όμως θα νιώθω αυτή τη γαμημένη την εκκρεμότητα.

Σήμερα που είχα την ευκαιρία, πάτησα το OK σε μια φόρμα εξήγησης που την είχα συμπληρώσει εδώ και ένα χρόνο αλλά δεν την είχα στείλει. Και αισθάνομαι πολύ καλα.

Κατα τα άλλα είμαι σκατά  :) Από την Κυριακή βγαίνω-πίνω-ξενυχτάω! Τετραήμερος εορτασμός για ένα πτυχίο. Πέρασα γαμάτα, αλλά είμαι κομμάτια από την κούραση. Χτες και σήμερα κοιμήθηκα από ένα 3ωρο. Έπινα τα ξημερώματα, έπινα το μεσημέρι, έπινα και όλο το βράδυ, ώσπου τελικά δε με έπιανε το αλκοόλ. Κρασιά και ουίσκια πέρασαν και έφυγαν απόψε

Σήμερα ήταν η γαματηκότερη(!) μέρα και θα πέσω ξερή να κοιμηθώ. Περάσαμε Τ Ε Λ Ε Ι Α! (Δεν της κάναμε την τιμή, της σχολής, να πατήσουμε, έχασα και ένα εργαστήριο αλλά δε με νοιάζει καθόλου)