Τώρα που κρύωσε ο καιρός και μαζευόμαστε γύρω από το τζάκι (λέμε τώρα), ας πω ένα παραμύθι.
Καλά, εντάξει… Ένα σκηνικό που έγινε πριν 3-4 χρόνια θα πω.
***
Ήταν ξημερώματα- πιθανότατα Κυριακής- και ήμουν με ένα φίλο μου στα μπουζούκια.
Φεύγοντας, πηγαίνουμε στο παραδιπλανό σαντουϊτσάδικο να φάμε.
Έτσι για αλλαγή παίρνουμε μπιφτεκόπιτες και τις τρώμε στο δρόμο.
Περνάμε ξανά έξω από τα μπουζούκια που ήμασταν μέχρι πριν λίγα λεπτά.
Και τότε, βλέπω δυο σουρωμένα παλικάρια να βγαίνουν χαρωπά από το μαγαζί και μάλιστα ο ένας να έρχεται κατά πάνω μου…
Με πλησιάζει, μου πιάνει χέρι και μπιφτεκόπιτα και αρχίζει να την τρώει!!!
Και εγώ να έχω μείνει μαλάκας να τον κοιτάω!
Τελικά, αφήνει και το φίλο του να δαγκώσει 1-2 μπουκιές και φεύγουν….
Εγώ είμαι ακόμα με το χέρι ψηλά να κρατάει ότι απέμεινε από την μπιφτεκόπιτα και έχω χαζέψει!
Οπότε γυρνάω στο φιλαράκι μου και λέω…
χαχαχα γαμάτο σκηνικό! Πρέπει να έμεινες εντελώς μαλάκας !
Comment από d1af — 12 Δεκεμβρίου 2007 #
Όχι εντελώς μαλακας. Εντελώς Πεινασμένος Μαλάκας!
Comment από kafrokoritso — 12 Δεκεμβρίου 2007 #