καφρίλα ΟΛΕ

Πέρσυ τέτοιο καιρό, λίγο πριν αρχίσει η εξεταστική, είχε γίνει πάλι ένας σεισμός. Δε θυμάμαι που ήταν το επίκεντρο. Πάντως συνήθως είναι σε κάποιο άσχετο σημείο. Στην πελλοπόνησο, στα επτάνησα, στα Γρεβενά. Το θέμα είναι ότι πάντα γίνεται αισθητός στα Γιάννενα. Και εγώ έχω ένα θέμα με το σεισμό. Φοβάμαι υπερβολικά. Και σήμερα τα’ παιξα. Ήταν δυνατός και κράτησε πολύ ώρα. Το έχω πάρει αρκετά ψύχραιμα. Μόνο λίγο ζαλιζόμουν όταν μπήκα σπίτι. Ανησύχισα μήπως πάθω ότι είχα πάθει και πέρσυ.

Σε εκείνον το σεισμό, όλη μέρα φοβόμουν να πάω σπίτι. Κοιμήθηκα σε μια φίλη μου γιατί φοβόμουν να πάω σπίτι μόνη μου. Όταν τελικά γύρισα σπίτι και για μεγάλο διάστημα (ως να τελιώσει η εξεταστική και να φύγω από δω), όταν ήμουν μέσα στο σπίτι με έπιανε ταχυκαρδία, ζαλιζόμουν, έτρεμα και ένιωθα ότι μικραίνει το δωμάτιο, ότι οι τοίχοι έρχονται κατά πάνω  μου. Σήμερα που τα θυμήθηκα είπα να ψάξω στο google. Με μια γρήγορη αναζήτηση, αυτά είναι κάποια από τα συμπτώματα του πανικού.

από:http://www.psychognosia.gr/diataraxes_panikos.htm

“Το 5% του γενικού πληθυσμού μπορεί να παρουσιάσει μια κρίση πανικού στη ζωή του. Μιλάμε για διαταραχή όταν τα περιστατικά αυτά επαναλαμβάνονται αρκετά συχνά (τέσσερις κρίσεις κατά τη διάρκεια ενός μήνα) ή αν έστω και ένα μεμονωμένο επεισόδιο έχει επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό το άτομο που να διακατέχεται από συνεχή αγωνία για την εμφάνιση άλλης κρίσης (άγχος αναμονής). Διαταραχή πανικού μπορεί να παρουσιάζει το 1% - 1,5% του πληθυσμού. Αρχίζει σε νεαρή ηλικία (μεταξύ 20 και 30 ετών) και είναι συχνότερη στις γυναίκες.”

“Η αγοραφοβία είναι συχνά φυσικό επακόλουθο του πανικού. Ωστόσο, όπως η διαταραχή πανικού μπορεί να εμφανίζεται μόνη της χωρίς αγοραφοβία, έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για αγοραφοβία η οποία δεν συνοδεύεται από διαταραχή πανικού. Πρόκειται για το φόβο του ατόμου να βρεθεί σε μέρη ή καταστάσεις από τις οποίες η διαφυγή θα ήταν δύσκολη αν πάθαινε κάτι (π.χ. κρίση πανικού) ή δεν θα υπήρχε διαθέσιμη βοήθεια στην περίπτωση εμφάνισης κάποιου συμπτώματος. Ο φόβος ενός επικείμενου πανικού οδηγεί στην αποφυγή. Το άτομο καταλήγει να «φοβάται τον φόβο». Τα πιο συνηθισμένα μέρη που αποφεύγουν τα άτομα που υποφέρουν από διαταραχή πανικού με αγοραφοβία είναι τα μέσα μαζικής μεταφοράς (μετρό, λεωφορεία, αεροπλάνα, πλοία κ.λπ), super markets, εμπορικά κέντρα, συναυλίες ή μαζικές συναθροίσεις, μπαρ, ουρές, το αυτοκίνητο ιδιαίτερα σε μποτιλιάρισμα, αλλά και κλειστοί χώροι όπως ασανσέρ, κινηματογράφοι, θέατρα, εστιατόρια, δίπορτα αυτοκίνητα στα οποία η περίπτωση εγκλωβισμού παραλύει το άτομο. Η αγοραφοβία εμφανίζεται με συχνότητα 6% στο γενικό πληθυσμό. Αρχίζει μετά την ηλικία των 20 ετών και είναι συχνότερη στις γυναίκες.”

Εγώ πάντως δεν το γύρισα σε αγοραφοβία. Αντίθετα. έμενα όσο μπορούσα έξω από το σπίτι. Όσο μπορούσα στη σχολή, μετά για καφέ. Έξω από το σπίτι όμως. Σε άλλα κτίρια δεν είχα πρόβλημα αρκεί να είχαν κόσμο. Το αντίθετο της αγοραφοβίας ειναι αυτό?

Ελπίζω να μην με πιάσει και τώρα γιατί πέρσυ γινόμουν χάλια.

(Θα έπινα κάτι να ηρεμήσω, αλλά μετά το προχτεσινό- ακόμα πονάω- δεν το ρισκάρω)